ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΙΣ ΣΤΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΟΑΣΑ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΝΙΚΑΙΑΣ

Continue reading

Posted in Παρεμβάσεις | Tagged , , | Leave a comment

ΣΑΜΠΟΤΑΖ ΣΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΛΕΓΧΟΥ

Το σχέδιο αναδιάρθρωσης του ΟΑΣΑ περιλαμβάνει πάμπολλες ρυθμίσεις και «φρέσκες νέες ιδέες» για την πάταξη της «λαθρεπιβίβασης» και τον έλεγχο των επιβατών: περιστρεφόμενες μπάρες και είσοδος μόνο από την μπροστινή πόρτα στα λεωφορεία, σημεία ελέγχου στην είσοδο και την έξοδο των σταθμών του μετρό, σώμα ελεγκτών με τη συμμετοχή της αστυνομίας, αλλά και κάμερες μέσα κι έξω από βαγόνια του μετρό και τα λεωφορεία.

Διαμορφώνεται έτσι εάν περιβάλλον εντατικού ελέγχου και καταγραφής της καθημερινότητας μας, με τις μετακινήσεις μας να αποτελούν εκτός από εμπόρευμα και έναν όγκο δεδομένων προς καταγραφή για κάθε πιθανή εκμετάλλευση.

Για όποιον λοιπόν τολμήσει να σκεφτεί να μην πληρώσει την τιμή της μετακίνησης (που θα αυξάνει ανάλογα του μήκους της διαδρομής) τον περιμένει ένας στρατός ρουφιάνων (με σήμα και χωρίς)-τοποτηρητών στην γη της αγίας επικύρωσης του εισιτήριου, έτοιμος να κυνηγήσει και να τιμωρήσει όποιον πέσει στο θανάσιμο αμάρτημα της «λαθρεπιβίβασης» (η μνήμη του δολοφονημένου Θανάση Καναούτη στο Περιστέρι για ένα εισιτήριο σε τρόλεϊ είναι πάντα ζωντανή) και φυσικά το απόλυτο αξεσουάρ κάθε εξουσίας που σέβεται τον εαυτό της: κάμερες.

Ποιο είναι όμως αυτό το περίφημο σώμα των (λαθρ)επιβατών που το κράτος θέλει τόσο να καθυποτάξει; Μα μήπως δεν είναι οι χιλιάδες εργαζόμενοι που ταχύτατα θα πρέπει να μεταφέρονται απ’ τον έναν τόπο εκμετάλλευσης στον άλλο; Μα μήπως δεν είμαστε όλοι εμείς, υποχρεωμένοι να μετακινούμαστε για ώρες εντός της μητρόπολης σε αποστάσεις χιλιομέτρων από το σπίτι στην δουλειά, από το σχολείο στο φροντιστήριο, από οπουδήποτε υποχρεωνόμαστε να βρεθούμε προς οπουδήποτε επιλέγουμε να είμαστε; Μήπως δεν είμαστε εμείς σε όλες τις εκφάνσεις της καπιταλιστικής μας υστερίας; Νευρικοί κατσούφηδες εργαζόμενοι το πρωί, αλλοπαρμένοι στον παραμυθένιο κόσμο της κατανάλωσης αγοραστές το απόγευμα, ανέμελοι και αεράτοι στις ημιφωτισμένες αίθουσες της αποβλάκωσης καταναγκαστικά διασκευαζόμενοι το βράδυ;

Τι είναι όμως και οι μετακινήσεις μας για να ζητάμε την απελευθέρωση τους;

Οι μετακινήσεις μας δεν είναι ελεύθερες όχι μόνο γιατί πρέπει να τις πληρώνουμε. Δεν είναι ελεύθερες γιατί το ποιοι είμαστε και που πάμε, παρακολουθείται και καταγράφεται. Δεν είναι ελεύθερες γιατί οι διαχειριστές των μέσων μεταφοράς μπορούν να ανοίξουν και να κλείσουν τις εισόδους και τις εξόδους όποτε αυτοί θέλουν, χρησιμοποιώντας τες είτε σαν μέσο εξυπηρέτησης της οικονομίας, είτε σαν μέσο καταστολής μέσω της απαγόρευσης της μετακίνησης. Δεν είναι καν προϊόν ελεύθερης βούλησης. Στις περισσότερες των περιπτώσεων αναγκαζόμαστε να μετακινούμαστε για να εξυπηρετήσουμε τις ανάγκες της εργασίας, των συναλλαγών και του εμπορίου μετατρέποντας έτσι τους εαυτούς μας από ταξιδιώτες σε ζωντανές αποσκευές-εμπορεύματα.

Είναι λοιπόν χρήσιμο να καταλάβουμε πως ένα μεγάλο κομμάτι της ελευθερίας μας εναπόκειται στην επιλογή του λόγου, του τρόπου και του τόπου μετακίνησής μας. Είναι ο ζωτικός μας χώρος και όσο πιο γρήγορα τον καταλάβουμε (με την έννοια της κατάληψης και όχι της κατανόησης ) τόσο πιο ελεύθεροι θα είμαστε. Αυτός είναι και ο λόγος που εδώ και καιρό σε κάθε σχεδόν γειτονιά, σαμποτάρονται τα νέα ακυρωτικά μηχανήματα εντός λεωφορείων και σταθμών του μετρό, με τους ελεγκτές εκτός από πρόστιμα να εισπράττουν και φάπες.

Τα εργαλεία μας είναι ζεστά κι ακονισμένα:

Δείχνουμε αλληλεγγύη σε όσους δέχονται την βία των ελεγκτών και τους αντιμετωπίζουμε από κοινού.

Ακυρώνουμε στην πράξη τα ακυρωτικά μηχανήματα

 

Posted in Αφίσες | Tagged , | Leave a comment

Κείμενο που μοιράζεται αυτές τις μέρες στις γειτονιές της Νίκαιας

Με αφορμή την ανακοίνωση έλευσης μεταναστών/ προσφύγων μαθητών σε δημοτικά σχολεία των περιοχών μας από το στρατόπεδο του Σχιστού, αλλά και τις φασιστοεπιτροπές γονέων – κατοίκων που σε ευθεία συνεργασία με τους δολοφόνους της χρυσής αυγής ξέρασαν το ξενοφοβικό και ρατσιστικό τους δηλητήριο στο Πέραμα, αλλά και τις φασίζουσες αντιδράσεις στο Κερατσίνι, ξεκαθαρίζουμε τα εξής:
ΟΤΑΝ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΗΝ ΕΝΝΟΟΥΜΕ ΜΕ ΟΛΟΥΣ
ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ – ΝΤΟΠΙΟΥΣ – ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι με όλους αυτούς που κυνηγημένοι από τους πολέμους ή την οικονομική λεηλασία των περιοχών τους από τους κυρίαρχους, ή ακόμα και ορμώμενοι από την επιλογή τους να μετακινηθούν, έχουν βρεθεί να προσπαθούν να επιβιώσουν στις γειτονιές μας ή στις παρυφές τους, αόρατοι από την κοινωνία, εκτοπισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης προσφύγων (που μόνο κατ’ ευφημισμό μπορούν να ονομαστούν «δομές φιλοξενίας»).
Στεκόμαστε αλληλέγγυοι με όσες και όσους βρίσκονται στους δρόμους του αγώνα, με όσους και όσες απαιτούν πρόσβαση στην γνώση, σε κρατικές δομές ή αλλού, με όρους που δεν οδηγούν στην περιθωριοποίησή τους με τακτικές που θυμίζουν απαρτχάιντ (βλ. χωριστές τάξεις για πρόσφυγες, χωριστά διαλείμματα κοκ.).
ΟΙ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ
Αντιμετωπίζουν την κρατική καταστολή, τον στρατωνισμό, τις «μανωλάδες», τις δολοφονίες και τους ξυλοδαρμούς από τους φασίστες και τον ρατσισμό της κοινωνίας που επιδιώκει να τους εκμεταλλευτεί όσο περισσότερο μπορεί και παράλληλα να επιδείξει φιλανθρωπικά αισθήματα, μοιράζοντας τρόφιμα ή ρούχα που δεν χρειάζεται. Μια πρακτική που τελικά εντείνει τους κυρίαρχους διαχωρισμούς αντί να τους υπερβαίνει, που επιβεβαιώνει την αίσθηση ανωτερότητας «αυτού που έχει» απέναντι σε «αυτόν που χρειάζεται», αντί να χτίζει γέφυρες μεταξύ των καταπιεσμένων.
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Η ΜΙΑ ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΩΣ ΙΣΗ ΠΡΟΣ ΙΣΟ
Δεν επιλέγουμε στις παρούσες συνθήκες να επεκταθούμε στο λόγο μας για τον κρατικό θεσμό της εκπαίδευσης. Θεσμό που σαν στόχο του έχει να δημιουργήσει πιστούς υπηκόους συντήρησης και αναπαραγωγής ενός συστήματος καταπίεσης, εκμετάλλευσης και διαχωρισμών.
Επιλέγουμε να αγωνιστούμε από κοινού για ελευθερία αλλά και για την όποια επιλογή των προσφύγων και των μεταναστών να ενταχθούν σε δομές ή θεσμούς, ανεξάρτητα με το αν αυτοί αποτελούν μέρος της διαρκούς αντιπαράθεσής μας.
ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΣΤΑΘΕΙ ΕΜΠΟΔΙΟ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ
Η όποια απόπειρα εκδήλωσης πρακτικών αποκλεισμού ή διαχωρισμού από επίσημους φορείς ή ρατσιστικές-ξενοφοβικές ομαδοποιήσεις θα αντιμετωπιστεί ως φασιστική πρακτική και θα λάβει την ανάλογη αντιμετώπιση.
Η ΝΙΚΑΙΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΑ
ΤΣΑΚΙΣΤΕ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

μπλόκο στην εξουσία 

 το αρχείο (1)

Posted in Uncategorized | Leave a comment

Κείμενο και αφίσες από την παρέμβαση στον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης

Το πρωί του Σαββάτου 17/12, 150 συντρόφισσες και σύντροφοι, πραγματοποιήσαμε παρέμβαση στα γραφεία του Διεθνούς Οργανισμού Μετανάστευσης (Ι.Ο.Μ.) στην οδό Δωδεκανήσου στον Άλιμο, γράφοτνας συνθήματα στο κυρίως κτίριο, σε ένα παράρτημα απέναντι και στα οχήματα του οργανισμού και γεμίζοντας με χρώματα την πρόσοψη του κτιρίου.

Η παρέμβαση είχε τη μορφή διαδήλωσης στην περιοχή με παλμό, συνθήματα, τρικάκια και μοίρασμα κειμένων.

Ακολουθεί το κείμενο της διαδήλωσης-παρέμβασης:

Continue reading

Posted in Αλληλεγγύη, Παρεμβάσεις | Leave a comment

Συμμετοχή στην αντιρατσιστική-αντιφασιστική διαδήλωση Σάββατο 21/1, 11.00 π.μ, Πλ.Ηρώων, Πέραμα


 
 
ΘΕΛΟΥΜΕ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΝΤΟΠΙΩΝ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ
ΟΧΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ, ΦΑΣΙΣΜΟΥ, ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΑΝΙΒΑΛΙΣΜΟΥ
 
Με καθυστέρηση 4 μηνών, στα μέσα Γενάρη, γνωστοποιήθηκε από σχετικό Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (ΦΕΚ), ότι παιδιά προσφύγων/μεταναστών από το στρατοπεδικό κέντρο «φιλοξενίας»-εκτοπισμού του Σχιστού, θα μαθητεύσουν σε σχολεία του Κερατσινίου, της Δραπετσώνας, του Ικονίου Περάματος και της Νίκαιας. Σε αντιστοιχία με τα υπόλοιπα προσφυγόπουλα που προορίζονται να μαθητεύσουν σε σχολεία των κοντινών περιοχών των καταυλισμών που βρίσκονται. Απομονωμένα από τα υπόλοιπα παιδιά, στη μεσημεριανή ζώνη 14.00-18.00, εντείνοντας τον διαχωρισμό τους. Με πρακτικές που θυμίζουν απαρτχάιντ και αμερικάνικο νότο την εποχή των διαχωρισμένων θέσεων στα λεωφορεία για λευκούς και μαύρους και των καταστημάτων μόνο για λευκούς.
Από την αρχή της σχολικής χρονιάς που τέθηκε το ζήτημα της μαθητείας των συγκεκριμένων παιδιών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση, «αγανακτισμένοι γονείς» συντηρητικού και ρατσιστικού υπόβαθρου μαζί με τις κατάπτυστες ανακοινώσεις κάποιων Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων, εκδήλωσαν τη «διαμαρτυρία» και την αντίθεσή τους, πολλές φορές εξαιρετικά προκλητική και επιθετική, με τα πιο ποταπά και σαθρά «επιχειρήματα» περί «κινδύνου -μεταδοτικών- ασθενειών από μη εμβολιασμένα παιδιά».
Την Τρίτη 17/1, μέρα προγραμματισμένης ενημερωτικής σύσκεψης με τον Διευθυντή Εκπαίδευσης, φορείς του Δήμου, τους συλλόγους γονέων και διδασκόντων και εκπροσώπων συντονιστών από τις ΔΥΕΠ (Δομές Υποδοχής για την Εκπαίδευση Προσφύγων), στο 1οΔημοτικό Σχολείο Νέου Ικονίου στο Πέραμα, «αγανακτισμένοι» ρατσιστές γονείς (κάποιοι εξ’ αυτών μέλη και ψηφοφόροι της χρυσής αυγής) μαζί με στελέχη της ναζιστικής οργάνωσης, όπως ο Λαγός και ο Δεβελέκος, υποστηριζόμενοι από πολυμελές τάγμα κρούσης, συγκεντρώθηκαν από το πρωί έξω από το σχολείο, προπηλάκιζαν όποιον δεν ήταν της αρεσκείας τους και επιτέθηκαν με σπρωξιές και γροθιές στις δασκάλες και τους δασκάλους που προσπάθησαν να τους εμποδίσουν να εισβάλουντο μεσημέρι στο σχολείο και στη σύσκεψη. Ενώ για άλλη μια φορά, οι μπάτσοι επιβεβαίωσαν τον ρόλο τους αφήνοντας ανενόχλητους τους φασίστες να χτυπούν, να προπηλακίζουν και να απειλούν.
Καμία υπηρεσία μεταφοράς παιδιών από το στρατόπεδο του Σχιστού προς τα εκάστοτε σχολεία, χρηματοδοτούμενη και υλοποιημένη από τον Διεθνή Οργανισμό Μετανάστευσης (ΔΟΜ) δεν «ξεπλένει» τον κεντρικό ρόλο που έχει και θα έχει αυτός ο οργανισμός στις απελάσεις και συνολικότερα στη βίαιη διαχείριση των μεταναστών-τριών. Καμία συνοδεία προσφυγόπουλων προς το «αγαθό της μάθησης» από τις ΜΚΟ δεν μπορεί να συσκοτίσει τη συνεργασία με την αστυνομία και τον στρατό, όταν οι ίδιοι οι μετανάστες-στριες επιλέξουν να εξεγερθούν. Καμία κίνηση αλληλεγγύης προς τους εκτοπισμένους/ες στον στρατοπεδικό χώρο του Σχιστού και τα παιδιά τους δεν μπορεί να γίνει χωρίς την άνευ περιορισμών παρουσία τους στο σχολικό περιβάλλον και τον αυτονόητο καθορισμό των αναγκών τους από τους ίδιους και τις ίδιες.
Αυτό που μας φέρνει κοντά με τους εκπαιδευτικούς,που αποτέλεσαν φράγμα στους φασίστες, δεν είναι η θέση τους στο σύστημα διδασκαλίας, που άλλωστε παραμένει η διδασκαλία του συστήματος, αλλά η αντίσταση που έδειξαν στη ρατσιστική επιβολή, η επί τόπου ακύρωση των μισογύνικων και ρατσιστικών -αυτή τη φορά εις βάρος τους- συμπεριφορών και εν τέλει η άρνηση του ρόλου τους ως ευπρεπείς εκτελεστές καθηκόντων. Στα χέρια μας είναι να μουτζουρώσουμε την κρατική φιέστα «επίδειξης κοινωνικού προσώπου» μέσω της ανάδειξης του σχολείου ως διαχρονικού, υποτίθεται, “στυλοβάτη της κοινωνίας και της δημοκρατίας”, με τα δικά μας χρώματα των μαθημάτων αλληλεγγύης, των αντιμαθημάτων, του δικού μας “σχολείου” της αντίστασης.
Και αυτή τη φορά, όπως πάντα, στεκόμαστε στο πλευρό των προσφύγων/μεταναστών, ενήλικων και παιδιών. Ενάντια σε κάθε αποκλεισμό και διαχωρισμό. Ενάντια στον εκτοπισμό, την αορατότητα και την γκετοποίησή τους. Ενάντια στον ρατσισμό, τη βαρβαρότητα, τον κοινωνικό κανιβαλισμό, τις φασιστικές οργανώσεις.

 

ΜΑΣ ΘΕΛΟΥΝ ΜΟΝΟΔΙΑΣΤΑΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
ΣΕ ΕΝΑΝ ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΟ ΚΟΣΜΟ
 
ΝΑ ΣΑΜΠΟΤΑΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ
ΤΩΝ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΩΝ
 
ΚΑΜΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑ ΦΙΛΟΣ ΜΑΣ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΜΕΝΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΜΑΣ
 
Συνέλευση της Πλατείας Κερατσινίου-Δραπετσώνας
Αυτοοργανωμένος χώρος αλληλεγγύης και ρήξης ΡΕΣΑΛΤΟ

 

 

Posted in Αναδημοσιεύσεις, Αντιεθνικισμός, Αντιφασισμός | Tagged | Leave a comment